"നിങ്ങള്‍ക്കെന്റെ കരങ്ങളില്‍ ചങ്ങലയും കാലുകളില്‍ ആമവും വെക്കാം
നിങ്ങള്‍കെന്നെ ഇരുട്ടയിലെക്ക് വലിച്ചെറിയാം ,എന്നാല്‍
നിങ്ങള്‍ക്കെന്റെ ചിന്തകളെ അടിമാപ്പെടുത്താനാവില്ല
കാരണം അത് സ്വതന്ത്രമാണ് "
-ഖലീല്‍ ജിബ്രാന്‍ -

ചൊവ്വാഴ്ച, ജൂലൈ 19, 2011

പറയാന്‍ മറന്നത് .....

   -പൂമ്പാറ്റ-

 ഒടുവില്‍ പൊഴിഞ്ഞു വീണ ഓരോ പൂവും
മരത്തിന്റെ കണ്ണീരായിരുന്നു ...
വാക്കുകള്‍ മൗനത്തിനു വഴിമാറിയപ്പോള്‍
തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ
അവസാനത്തെ ദേശാടനക്ടിളിയും 
യാത്രയായി.....
ഭൂമിയുടെ കവിളില്‍
മഴത്തുള്ളികള്‍ ഇറ്റി വീഴുന്ന
ഒരു സന്ധ്യയില്‍
വസന്തം തിരിച്ചു നടന്നു
മരം വീണ്ടും തനിച്ചായി ...
തിരിച്ചു വിളിക്കാന്‍ മരം വെമ്പി പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു
'ഞാന്‍ നിന്നെ ഒരുപാടു .....'
പക്ഷെ
അപ്പോഴേയ്കും മരം ഒറ്റപെടലിനെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു .........
                                                                        

3 comments:

Kottayi പറഞ്ഞു...

കവിതയും ചിത്രവും.....കഥ പറയുന്നു.....

vijisha പറഞ്ഞു...

too touching......

അജ്ഞാതന്‍ പറഞ്ഞു...

athaanu parayunnath parayuvanullath paryenda samayath paranjillnkl pinne parayakum.....

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ